زمینه و هدف: با توجه به شیوع سندروم قبل از قاعدگی (PMS) و اثرات آن بر کیفیت زندگی اجتماعی و فردی زنان، اقبال عمومی جهت استفاده از درمان های تکمیلی جایگزین و غیر دارویی و گزارشات مختلف مبنی بر تاثیر ورزش در بهبود و عدم بهبود علایم این سندروم، مطالعه حاضر به منظورتعیین تاثیر ورزش بر PMS دانشجویان ساکن خوابگاه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال 1383 انجام گرفت.روش بررسی: تحقیق به روش کارآزمایی بالینی (قبل و بعد) و بر روی 35 دختر مبتلا به PMS انجام گرفت. تشخیص سندروم بر اساس چک لیست 30 آیتمی استاندارد شکایات PMS) جسمی ـ خلقی 4 گزینه ای) صورت گرفت. افرادی که کمتر از 30 امتیاز از چک لیست کسب می کردند به عنوان PMS خفیف و افراد دارای بیش از 30 امتیاز به عنوان PMS متوسط و شدید تلقی می شدند. نمونه ها به مدت 2 ماه (در دو سیکل قاعدگی) دو هفته قبل از شروع پریود، روزانه 30 دقیقه پیاده روی و 3 بار در روز نرمش های آموزش داده شده را انجام دادند.در شروع هر ماه چک لیست شکایات PMS توسط نمونه ها (برحسب ندارم، خفیف، متوسط، شدید) تکمیل می گردید. کاهش یک نمره از امتیاز نسبت به قبل از مداخله به عنوان بهبود و در غیر این صورت به عنوان عدم بهبود تلقی و وضعیت PMS در انتهای ماه اول ودوم بررسی شد. وضعیت PMS و علایم خلقی قبل از مداخله با یک و دو ماه پس از آن به ترتیب با آزمون زوجی ویلکاکسون و مک نمار مورد قضاوت آماری قرار گرفت.یافته ها: شیوع PMS در دختران ساکن خوابگاه 22.2 درصد (16.12 تا 28.3 با حدود اطمینان 95 درصد) به دست آمد. پس از 2 ماه ورزش امتیاز کلی 29 نفر (82.9 درصد) کاهش یافت. 30 نفر (85.5 درصد) پس از 2 ماه ورزش، بهبود علایم خلقی (P=0.001) و 26 نفر (74.4 درصد) بهبود علایم جسمی (P=0.001) داشتند. ورزش موجب بهبود علایم جسمی (درد شکم، درد کمر با (P=0.05) و درد و حساسیت پستان ها ((P=0.08 و علایم خلقی تحریک پذیری، بی قراری، ضعف، خستگی، گریه کردن، افسردگی و میل به خانه ماندن ((P=0.05 و اضطراب ((P=0.08 شد.نتیجه گیری: ورزش موجب بهبود PMS می شود. انجام یک تحقیق تجربی کامل (داشتن گروه کنترل) جهت تعیین تاثیر انواع ورزش به مدت طولانی تر توصیه می شود.

سابقه و هدف: سندروم پیش از قاعدگی، ظهور علایم ناراحت کننده ای است که فعالیت روزانه زنان را مختل کرده و مشکلات فراوانی را برای آنها ایجاد می کند. با توجه به وجود روش های درمانی متفاوتی و لزوم انتخاب داروهایی با عوارض جانبی کمتر، مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر عصاره گیاه خوشاریزه بر علایم سندروم پیش از قاعدگی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهر کرد در سال 1387 صورت گرفت. روش بررسی: این کار آزمایی بالینی یک سو کور در 60 نفر از دانشجویان دارای علایم سندروم پیش از قاعدگی انجام شد. این افراد به طور تصادفی به دو گروه 30 نفره دریافت کننده عصاره خوشاریزه و دارونما تقسیم شدند و جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه DRSP (Daily Record of severity of problems) استفاده گردید. در پایان ماه اول و دوم پس از درمان، شدت علایم سندروم پیش از قاعدگی در دو گروه تعیین و با شرایط قبل از مداخله مقایسه شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات با نرم افزار SPSS صورت گرفت و P<0.05معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها: شدت علایم سندروم پیش از قاعدگی قبل از مداخله در دو گروه عصاره خوشاریزه و دارونما مشابه بود (100.8±22.1 در مقابل 104.3±19.5)، اما پس از مداخله اختلاف دو گروه معنی دار بود (19.7±13.2 در مقابل 79.1±18.1؛P=0.002 ).نتیجه گیری: عصاره گیاه خوشاریزه احتمالا بر کاهش علایم سندروم پیش از قاعدگی موثر است. استفاده از این داروی گیاهی در درمان سندروم پیش از قاعدگی پیشنهاد می گردد.

زمینه و هدف: واکنش کیفری نسبت به جرم متوقف و متاثر بر محرزشدن عناصری چند همچون عنصر قانونی، عنصر مادی و عنصر معنوی است. فقدان هر یک از این عناصر موجب مخدوش شدن اهلیت جزایی افراد می شود. بیماری ها و اختلالات روانی از جمله عواملی هستند که به دلیل تاثیر بر عنصر روانی جرم، موجب تغییر در مجازات می شوند. سندروم پیش از قاعدگی یا PMS حالتی است که به عنوان اختلال روانی شناخته شده و با وجود شیوع آن در کشور، اما در قوانین کشور اثری از آن یافت نمی شود، هرچند در مورد اختلالات روانی، وضع قانون صورت گرفته است، ولی همچنان قوانین موجود با کاستی هایی در مورد اختلالات کم تر دیده شده مانندPMS، رو به روست. روش: پژوهش حاضر با روش تحلیلی توصیفی، با بررسی واژه «اذی» در آیه 222 سوره بقره و سیر واکنش جسم و روان زنان در اثر سندروم پیش از قاعدگی، همچنین با تکیه بر ادله پزشکی و حقوقی به بررسی امکان سنجی تاثیر این سندروم بر فقدان عنصر معنوی جرم و قصد، در نتیجه از میان رفتن اهلیت جزایی فرد، می پردازد. یافته ها: در پژوهش حاضر مشخص شد که سندروم پیش از قاعدگی، پتانسیل و قابلیت قرارگیری در زمره بیماری های روانی را دارا است. همچنین ارتباط موجود بین این نوع سندروم و رفتار شخص از نظر پزشکی ثابت شد که این تاثیر می تواند خود را در احکام صادره نشان دهد. ملاحظات اخلاقی: پژوهشگران این پژوهش، به دنبال شفاف سازی مساله ای مبهم هستند و در رسیدن به پاسخی مناسب سعی می کنند از طریق روش های منطقی مسیر خود را به سمت هدفشان طی کنند. در پژوهش حاضر با رعایت امانت از منابع مورد استفاده شده، سعی بر به کارگیری تمام ملاحظات اخلاقی مورد نیاز در یک پژوهش شده است. بحث و نتیجه گیری: سندروم پیش از قاعدگی یا PMS از جمله بیماری های روانی است که می تواند بر حالات رفتاری فرد تاثیر بگذارد که نتیجه آن مختل شدن عناصر سازنده جرم است.

مقدمه: سندروم پیش از قاعدگی (PMS) را اغلب زنان در سن باروری تجربه می کنند. این سندروم یک رخداد دوره ای بوده و ترکیبی از تغییرات فیزیکی، روانی و رفتاری را شامل می شود و با ارتباطات خانوادگی و فعالیت های اجتماعی تداخل می کند. در این راستا روش های درمانی متفاوتی مطرح شده و یکی از این روش های درمانی استفاده از گیاهان دارویی به صورت سنتی می باشد. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر عصاره رازیانه بر علایم سندروم پیش از قاعدگی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد انجام شد.مواد و روش ها: در این کارآزمایی بالینی یک سو کور 60 نفر از دانشجویان دارای علایم PMS به صورت تصادفی به دو گروه 30 نفره دریافت کننده رازیانه و دارونما اختصاص داده شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسش نامه ثبت روزانه شدت مشکلات  (Daily Record of Severity of Problems)بود و شدت این سندروم در مدت 2 ماه قبل از درمان تعیین و با شرایط بعد از درمان مقایسه شد. جهت تحلیل اطلاعات از نرم افزار SPSS استفاده و میزان P<0.05 از نظر آماری معنادار در نظر گرفته شد.نتایج: دو گروه از نظر میانگین امتیازات علایم PMS قبل از مداخله با یکدیگر تفاوت معنادار آماری نداشتند [(101.4±33.4 در گروه رازیانه در مقابل 104.0±19.5 در گروه دارونما، P=0.61)]، اما تفاوت بین دو گروه پس از مداخله از لحاظ آماری معنادار بود، [64.4±29.4 در گروه رازیانه در مقابل 79.1±28.1، در گروه دارونما P=0.01].نتیجه گیری: عصاره رازیانه احتمالا بر کاهش علایم PMS موثر است. استفاده از آن در درمان این سندروم پیشنهاد می گردد.

سابقه و هدف: بسیاری از زنان علائم سندروم قبل از قاعدگی را تجربه کرده و برای رهاشدن از آن به درمان های طبیعی یا طب مکمل روی می آورند. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی باید برای کمک به زنان در راستای گرفتن تصمیم مبتنی بر شواهد در ارتباط با مصرف این درمان های جایگزین، به اطلاعات باکیفیت و قابل دسترسی مجهز باشند. هدف از این مطالعه بررسی کارآزمایی های بالینی انجام شده در ارتباط با داروهای گیاهی، طب مکمل و جایگزین برای درمان سندروم قبل از قاعدگی در ایران و تحلیل اثر بخشی آنان در کاهش شدت علائم سندروم قبل از قاعدگی است.مواد و روش ها: جستجوی الکترونیکی از ابتدا تا تیرماه 1389 در بانک های اطلاعاتی Medline، Sid، Irandoc، Magiran، مجله گیاهان دارویی و مجله پژوهش در علوم ورزشی انجام شده و علاوه بر این ها برای اطمینان خاطر بیشتر، از طریق اینترنت و با استفاده از موتورهای جستجوی Google و Yahoo کارآزمایی های انجام شده در ایران مشخص گردید. کتاب نامه مقالات نیز مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت جستجوی دستی پایان نامه های دانشجوی در این زمینه انجام شد.نتایج: اطلاعات به دست آمده از استفاده از ورزش برای کاهش علائم سندروم قبل از قاعدگی حمایت می کند. به علاوه، این یافته ها نشان دهنده مفید بودن گل راعی، زعفران، گل مغربی، رژیم نشاسته، رازیانه و بابونه، ویتاگنوس، جینکو بیلوبا، طب فشاری و مشاوره گروهی در این زمینه است.نتیجه گیری: از بین تمام روش های ذکر شده فقط ورزش دارای شواهد بیشتر برای استفاده در تسکین سندروم قبل از قاعدگی می باشد. برای کاربردی شدن سایر روش ها، مطالعات بیشتر با طراحی های قوی تر ضروری است.

سندروم قبل از قاعدگی (PMS) مجموعه ای از اختلالات جسمی، روانی و رفتاری است که بسیاری از زنان جوان و میان سال در فاز لوتنال سیکل ماهیانه خود به آن دچار می شوند. در این پژوهش، فراوانی این سندروم روی 326 نفر از دانشجویان ساکن در یکی از خوابگاه های دانشگاه تربیت معلم بررسی شد. 320 نفر از دانشجویان (82.5 درصد) حداقل یکی از تغییرات قبل از قاعدگی را داشتند. بیش ترین نشانه به ترتیب دل درد، کمر درد، افسردگی و عصبانیت بودند. در این بررسی آزاردهنده ترین نشانه مورد بررسی قرار گرفت که به ترتیب دل درد (29.1 درصد ) کمردرد (21.6 درصد )، افسردگی (10.30 درصد ) و عصبانیت (9.70 درصد)، اضطراب (9 درصد) و اختلال در روابط اجتماعی (8.80 درصد) بودند. بین منطقه جغرافیایی و برخی از نشانه ها رابطه معنی داری وجود داشت. از جمله بیش ترین نشانه افسردگی و جوش صورت در شمال ایران و بیش ترین نشانه کمر درد و دل درد در شرق ایران بود. سندروم پیش از قاعدگی در 43 درصد دانشجویان سابقه خانوادگی داشت و 51 درصد از دانشجویان برای کاهش شدت آن از دارو مصرف می کردند. شکل شدید سندروم قبل از قاعدگی (PMDD) نام دارد که فراوانی آن در میان دانشجویان تربیت معلم 16.9 درصد بود.

سابقه وهدف ترکیب بدنی و چربی بدن در افراد دارای سندروم پیش از قاعدگی در بروز و یا پیشگیری از بیماری های مزمن مهم می باشد. این مطالعه به منظور مقایسه شاخص های تن سنجی و کونیسیتی در افراد مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی با افراد سالم انجام شد. مواد و روش ها این مطالعه مقطعی بر روی 92 دانشجوی دختر ساکن خوابگاه دانشگاه علوم پزشکی مازندران دارای سن بالای 18 سال، در دو گروه با سندروم پیش از قاعدگی و سالم انجام گرفت. شاخص های تن سنجی و کونیسیتی در دو گروه اندازه گیری و مقایسه شد. یافته ها در این تحقیق 46 نفر (54/8%) در گروه مبتلا به PMS با میانگین سنی 1/51± 22/02 سال و 38 نفر (45/2%) در گروه سالم با میانگین سنی 2/32± 21/34 قرارگرفتند که آزمون آماری اختلاف معنی داری را بین دو گروه نشان نداد (0/08p=). در گروه PMS نسبت به گروه سالم، بطور معنی داری در بستگان انها این اختلال دیده شده است(0/0001p=) و الرژی ها و شاخص های تن سنجی در دانشجویان مبتلا به سندروم قاعدگی بطور معنی داری بیشتر از افراد سالم گزارش شد (به ترتیب، 0/003p=، 0/007p=، 0/0001p=، 0/02p=، 0/01p=، 0/001p=) ولی دو گروه از نظر کونیسیتی تفاوت آماری معنی داری نداشتند. نتیجه گیری نتایج مطالعه نشان داد که افراد با گروه سندروم قبل از قاعدگی نسبت به افراد سالم، شاخص های انتروپومتری بالاتری دارند. اما از نظر شاخص کونیسیتی تفاوتی ندارند.